Gastenboek

Op deze pagina mag je een berichtje achterlaten. Als je een noodgeval hebt, of twijfels over de gezondheid van je parkiet, raadpleeg dan s.v.p. en dierenarts. Ik heb niet veel medische kennis.

Je gastenboek bericht zal eerst gecontroleerd worden voordat het gepubliceerd wordt.

142 thoughts on “Gastenboek

  1. hey Lisa,

    nog bedankt voor je reactie toen ik vroeg of het kwaad kon dat Rigel aan mijn armhaar zat te grazen. Ik kreeg haar toen ze op het punt van uitvliegen stond (een beetje te jong, 6 weken oud) maar gelukkig is het goed gegaan. Ze was vanaf het eerste moment al heel nieuwsgierig en niet snel ergens van onder de indruk. Op de terugweg naar huis na aanschaf van haar, zat ze al lekker te knabbelen op het schelpenzand op de bodem van de kooi. Vanaf het allereerste moment heb ik haar geen enkele keer zelf opgepakt. Ik wilde dat ze uit zichzelf met plezier naar mij toekomt. Ook heb ik haar niet gelokt met eten, alleen maar met aandacht. Vooral in de eerste weken ontdekte ze elke keer weer nieuwe dingen, zoals bijvoorbeeld mijn armhaar. Ze deed dan niets anders dan die bepaalde actie. Inmiddels is er zoveel te doen dat ze de hele dag met vanalles in de weer is. Ik noem dat ‘aan het werk’. Ze is altijd ‘druk met haar werk’ :-).

    Inmiddels heeft ze al enkele maanden een vriendje (Alni) erbij. Rigel bleek na een tijdje toch een vrouwtje en ik ben blij dat ik heb gekozen voor een mannetje, zodat ik niet per ongeluk met 2 vrouwtjes zou eindigen. Ze is duidelijk veel dominanter dan hij en ook minder aanhankelijk naar mij vergeleken met eerst. Dat vind ik jammer. Eerst kon ik haar buikje en kopje kriebelen, nu kan dat niet meer. Eerst volgde ze me het hele huis door maar nu trekt ze meer haar eigen plan. Ze is aan het ‘werken’ :p. Toch ben ik blij dat ik Alni erbij heb voor haar. Ze zijn de hele dag met elkaar bezig. Ik weet zeker dat ik haar anders op een bepaald moment op mijn schouder mee naar buiten had kunnen nemen. Nu neem ik ze soms allebei mee naar buiten in een kleiner kooitje. Ze kijken heel geconcentreerd, luisteren en kwetteren, vooral aan het eind van de dag wanneer de kauwen overvliegen en neerstrijken in de boomtoppen.

    Mijn parkieten zijn de hele dag los. Vanaf het begin heb ik de kooi open gelaten. Ik bedacht me, wat is het ergste wat er kan gebeuren wanneer ik Rigel niet terug in de kooi krijg. Eigenlijk niks. :-). De kamer is parkiet proof, voor ’s nachts een nachtlampje en een radio voor wanneer ik er overdag niet ben. Alleen wanneer ik ga slapen zet ik ze in de kooi en doe ik die dicht. De kooi is ook helemaal geen straf voor ze, ze gaan er de hele dag in en uit.

    Alle speeltjes heb ik zelf gemaakt, van hout, touw en wc rolletjes. Op de vensterbank staan een paar statiefjes en ze trekken veel bekijks van voorbijgangers. Na een tijdje merk ik dat vooral Rigel wat verveeld raakt. Het is dan weer tijd om de indeling te veranderen. Sinds gisteren is ze weer helemaal in haar nopjes met de nieuwe obstakels.

    Het enige wat ze hebben gesloopt wat ik jammer vind is de antieke eiken kast van mijn opa. Verder kan er niets bijzonders kapot. Op mijn toetsenbord ligt een handdoek want daar wil ik geen poep tussen hebben ;-). En over mijn boeken leg ik ook handdoeken.

    Ik wil nog veel meer schrijven over hun leuke gedrag, ze zijn zo koddig, energiek en vrolijk :-). Dat had ik nooit kunnen denken van deze kleine vogeltjes.

    Zijn er mensen die eens in de zoveel tijd hun parkietjes laten checken bij een vogelarts?

    groetjes
    Rigel, Alni en Jan

  2. Ik heb een paar weken geleden een grasparkiet gekocht van 7 weken.
    Hij wilde maar niet eten en viel af.
    Dus ben ik naar de dierenarts geweest.
    Die had hem of haar onderzocht en kwam erachter dat het de stres van de verhuizing moest zijn waarom hij os zij niet at.
    Toen heb ik hem met een kropzonde moeten voeren totdat hij goed zelf at.
    Ondertussen was ie al wel handtam.
    Gelukkig is dat allemaal goed gekomen en eet ie naar hartelust en blijft ie goed op gewicht.
    Nu mijn vraag.
    Wat betreft het handtam maken bijt hij niet maar als ik de parkiet uit de kooi haal wil hij wel de hele tijd weg vliegen en als ik hem uit de kooi wil halen moet ik hem of haar echt vangen.
    Nu wil ik mijn parkiet heel graag handtam maken zodat ie dadelijk lekker veel uit de kooi kan maar als het moet dat ik hem of haar wel terug kan zetten zonder stres.
    Maar ik ben ook bang omdat ie vorige keer door stres niet meer at dat het weer zal gebeuren.
    Heb je misschien tips hoe ik dit aan kan pakken???
    Ik hoop heel erg dat je kan helpen.
    Ik weet niet of het van belang is maar hij of zij is na aankoop geknipt omdat dat beter was met pakken voor zondevoeding.
    Het is wel de bedoeling dat dit eenmalig is
    Ik hoop iets van u te horen.

    • Hoi Leontien,

      7 weken was wellicht nog iets te jong. Het advies is vanaf 8 weken en ze moeten zelfstandig kunnen eten. Ik ben blij om te horen dat hij nu goed eet en op gewicht blijft.
      Je begint inderdaad met tam maken in de kooi. Als hij daar goed op je hand blijft zitten en je hand niet meer zo eng is, dan kan je de kooi eens open zetten. Als hij niet meer terug de kooi in wilt zou je hem eens met gierst op je hand kunnen lokken en zo langzaam terug naar zijn kooi kunnen brengen.
      Het draait veelal om het vertrouwen krijgen en dat kan vaak een beetje gewonnen worden met wat lekkers te eten 🙂

      Groetjes Lisa

  3. Hallo Lisa.
    Op je vraag hoe het inmiddels gaat met de 2 parkieten, het volgende.
    Na ze een tijdje in 2 kooien te hebben laten wennen aan elkaar en ze goed leken te reageren op elkaar in hun eigen kooi, zette ik ze weer bij elkaar.
    Het ging al gelijk weer mis, ze beten naar elkaar, maar ik dacht, ik geef ze de kans om elkaar beter te leren kennen.
    Tot mijn verbazing was het nu Funny, de andere parkiet, die naar deed. Een paar voorbeelden, als Freaky ging eten, wilde Funny ook gelijk eten en probeerde ze Freaky weg te jagen. Ok, dacht ik, ik hang gewoon 2 drink- en voerbakken op, probleem opgelost. Dus niet, als Freaky uit de ene bak wilde eten, kwam Funny om hem weg te jagen, met de drinkbakken net zo. Als Freaky in het aanbouwhokje wilde zitten, kwam Funny ook. Als Freaky op een stokje zat, wilde Funny daar ook, en niet alleen op dezelfde stok, maar ook op dezelfde plaats. Ik dacht ik kijk het een paar dagen aan, maar er kwam geen verbetering in, het werd steeds erger volgens mij. Freaky zat te eten en Funny kwam eraan en beet Freaky in de rug, natuurlijk ging Freaky ook terug bijten als Funny zo deed, ze beten in elkaars rug en pootjes nog het meest. Ze hielden elkaar ook konstant in de gaten, zo van probeer het niet hoor ik zie je heus wel. Volgens mij kon dit niet echt goed komen, en ja, Freaky is toch mijn eerste lieveling en dus haalde ik Funny weer uit de kooi. Via, via heb ik iemand gevonden met een parkiet die het wel wilde proberen met Funny, en geloof het of niet, dat ging wel goed. Dus Funny heeft nu gelukkig een ander goed huis en Freaky is ook weer gelukkig, ik zag gewoon de blijheid toen die weer alleen in de kooi zat. Toen Funny er ook inzat kwam die nauwelijks meer aan spelen toe en alleen in de kooi wist die niet waar die mee moest spelen, zo opgelucht leek die. Ik hou het maar op onverenigbaarheid van karakters.
    Nu iets anders, Freaky is een vrouwtje geworden. Op een zeker moment werd het blauw van de neuspuntjes steeds bruiner, tot er geen blauw meer was, het is nu dus helemaal bruin/cremeachtig gekleurd. Ik las al wel ergens dat de kleuren inderdaad nog kunnen veranderen de eerste 8 maanden, maar ik vond het wel grappig, wie weet heb ik wel een transsexuele parkiet. Het zal ook kunnen verklaren waarom Funny en Freaky elkaar niet konden uitstaan, ik had begrepen dat 2 vrouwtjes bij elkaar vaak ruzie geeft.
    Freaky vind het tegenwoordig ook leuk als ik in de kooi met mijn vingers op de bodem tik, dan komt die aanlopen en valt zogenaamd mijn vingers aan, bijt er zachtjes in en gaat op haar rug liggen, trekkend aan mijn vinger en dan moet ik over haar buikje en nek wrijven, je gelooft het toch niet. Als ik het balletje wegrol op de bodem, rent Freaky ernaar toe, pakt het in haar snavel en brengt het terug. Ze springt ook net zo makkelijk op mijn hand en arm nu als ik die in de kooi doe. Nog even en ik durf haar uit de kooi te laten.

    • Hey Leendert,

      Och jee, dat maakt een hoop duidelijk dat Freaky een vrouwtje is. In een heel zeldzaam geval schijnen vrouwtjes het in een kooi goed met elkaar te kunnen vinden. Het kan overigens wel een half jaar duren voordat de neusdop bruin kleurt nadat de parkiet geboren is. Het is vaak best lastig om te zien of een parkiet een mannetje of een vrouwtje is. Vrouwtjes hebben als jonge vogel vaak een meer blauwige neusdop met witte ringen om de neusgaatjes.

      Ik ben wel blij om te horen dat Funny een thuis heeft gevonden waar ze het wel goed met de andere parkiet kan vinden.

      Haha Freaky klinkt echt als een leuke parkiet met humor. Ze kan ook nog eens apporteren. Ik denk inderdaad nu ze al zoveel vertrouwen in je heeft dat je haar wel uit de kooi kan laten. De eerste keer is vliegen een beetje wennen hoor, dus mogelijk dat ze dan niet weet waar ze moet landen en ergens tegenaan botst. Dus niet schrikken. Doe wel de gordijnen dicht zodat ze niet tegen het raam aan vliegt.

      Groetjes Lisa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *